تبلیغات
صــــدای ســکو ت
صــــدای ســکو ت
و تو خاموشی کرده ای پیشه ... من سماجت ... تو یکچند ... من همیشه ...

جمعه 30 فروردین 1387


 هر گز زمزمه نخواهم کرد

    تردید تو ...

        هر آنچه می خواهد

               از بودنم می کاهد

 آه...

       این من چه بی هدف

             میان اندوه قلمت گم شد

                  وقتی لحظه ای بی پروا گفتی ...گفته ام

  هراسی از نبودنت ندارم

                وقتی کاغذهایت کنار چشم های نگرانم

                               از بغضی سیاه شده بود

          از فریادی که بی درنگ

                                     تو را به سایه ای مبهم  میرساند

               با من بگو...

                               تو را چه می شد اگر جای قلم

                                                                 جای کاغذهایت

                    یک بار هم مسیر سپید قلب مرا محک میزدی...

       




لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 06:04 ق.ظ توسط : صدای سکوت