تبلیغات
صــــدای ســکو ت
صــــدای ســکو ت
و تو خاموشی کرده ای پیشه ... من سماجت ... تو یکچند ... من همیشه ...

دوشنبه 29 بهمن 1386


  کاش می شد با باد

     کاش می شد با سنگ

           حرفی از باران گفت...

   کاش می شد من را پشت ابهام نبودن ها دید

                      و به اندوه همیشه کمی از این من گفت...

     شب گذشت ...روز گذر کرد و شکست

              اما او ...

     گله ای نیست اگر خلوت من خالی بود

          گله ای نیست اگر

                       بی پروا...!

      این من را

          به سکوتی ممتد

            به رهایی از عشق

                 به نبودن هایی ... که فقط بودن بود 

                      به غلط طعنه زدی....................

 




لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 09:02 ق.ظ توسط : صدای سکوت